27.3.08

Rüzgar gibisin

Sen rüzgar gibisin sevgili... Kimi zaman hoyratça esen,
gözü hiçbirşeyi görmeden yıkan, dağıtan, taş taş üstünde bırakmayansın. Kimi zaman sakin sakin salınan,saçlarımın arasındaki bahar yelisin. Bazen hiç hissettirmeden geçip gidensin.
Ah sevglim! Sen nesin? Kimsin?
Adını meçhul bir sevgilide unutmuş, asırlardır arar gibisin. Birgün benim kapımda, yarın başka kapılardasın. Arasam seni, kaybederim kendimi. Ne gelişinin mevsimi belli.
Ne gidişinin vakti... Başını taşdan taşa vurduğundan beri, sana kızanlar acır olmuş haline...
Derler ki; bir sevdiği vardı gitmiş. Bu asiliğin adı hasretmiş. Ah sevgili kimse bilmiyor gerçeği...
Ben değil, sen bırakıp gitmiştin yıllar önce... Yine böyle serseri bir rüzgar, yıkıyordu bu şehri.
saadet bayri

2 yorum:

Adsız dedi ki...

Martılar kadar alçak uçmak var yaşantımda. Kalplere inmek var. sessiz ce alçaktan süzülerek herşeyi net görmek var. Su gibi olmak var, sessiz ,hızlı ,hırçın ve temizleyici. mevsim gibi olmak var yaşamda. Ama tek istek her zaman bahar olabilmek. O kadar güzel ki yaşamak ne zifiri sessizlik ne de yükseklik beni korkutamaz. Çünkü ben alçaktan uçuyorum. Çünkü ben su gibiyim. çünkü ben bahar gibiyim çünkü ben..... ( Mustafa Öztürk. )

KAFveNUN dedi ki...

Çünkü ben "iyi ki yaşıyorum seninle ey yaşamak".
Diyenlerdensiniz anlaşılan. Tamamlıyayım dedim.
selam ve dua ile