9.3.08

Hükümsüzüm

Nasıl bir şey olduğunu sorma?Bende bilmiyorum. İlk yürek ağrımdın sen benim. Tek vurgunumdun yaşamda. Gözlerinde tek kurşunla vurdun ve gittin. Şimdi ne haldeyim sorma? Bilsem bu halde olmazdım. İçime ağır gelen tek isimsin. Çıkarıp atsam, asılır kalırım yokluğuna. Ölümüm yine sensizlikten olur. Sen, sabahlara kadar beklediğim bir ayak tıkırtısısın. Geceleri saniye saniye saydığım hecelerimsin. Ben artık her saate "sen" diye başlıyorum
Ve geçen her dakikaya adının baş harfini bırakıyorum. Saatler sana işliyor, bilesin. Yağmurlar yağarken, her damlaya sevgimi yükledim. Camların buğusuna adını yazıyorum Çocuklar gibi koşuyorum; seni gördüğüm sokaklarda
Nemi oluyor?
Ben de bilmiyorum ne olduğunu. Ne zamandır izimi arıyorum. Firar etmişim kendimden
Hükümsüzüm..
saadet bayri

2 yorum:

Adsız dedi ki...

Hissedilmeden yazılamaz bu satırlar...
Hissetmeden dokunamaz kalem böyle hisli hisli kağıda...
Akmadan yaş, burulmadan kalp böyle ekleyemez kelimeleri ardı arkasına...
Bi hüzün mü yaşadığın, bir ayrılıkmı...

KAFveNUN dedi ki...

Hagimiz yaşamadık ki?