9.1.10

Seni Sevmiyorum

Değişik bir halim var bugünlerde.
Yorgun desem değil, kırgın yada kızgın...
Belki mutsuz yada çok mutlu... Yok hiçbiri değil.
Bu halimin evveli yok, mazisi yok, acısı- yarası hiç yok. Bu sebepten ismi de yok. Bence bir rüya bu yoksa her saniyesinde bir iç geçirme olmazdı ve kaybetme korkusu bu denli içimi acıtmazdı. İnsan rüyada olduğunu bilmezmiş diyorlar.
Sahi gerçek olduğunu bilince ne değişir ki..
Yaşım genç değil ama beylik laflar edecek kadar da yaşlı değilim. Ancak her sela sesi beni derin derin sızlatıyor.
Ve nedense artık daha önce sayfa sayfa anlattığım şeyler hakkında şimdi bir tek cümle kuramıyorum.
Ben senden önce hiç kaybetme korkusunu yaşamadım.
Bu öyle bir şey ki; tarifi yok hiç bir dilde. Bu öyle bir duygu ki mutlu olmamışım diyorum, sana her baktığımda. Yüzüne baktığımda sadece gözlerim doluyor, ellerim titriyor saçlarına dokunurken ben sana seni çok seviyorum demekten korkuyorum artık..
Neden biliyormusun?
Çünkü insan çok sevdiğiyle imtihan olurmuş ve ben seni kaybetme korkusuyla yalan söylüyorum.
Biliyor musun ben seni hiç ama hiç sevmiyorummmmmmmmmmmmmm
saadet bayri

4 yorum:

mavisihir dedi ki...

İmtihanlardan uzak kalmak dileğiyle...

Özlemişim sizi okumayı...

KAFveNUN dedi ki...

Bende özlemişim içime çeke çeke kurşun kalem kokusu duymayı :)))
Ama bu günlerde gözlerimi kapayıp, dünyaya gönderilmiş ve bana emanet verilmiş bir meleği kokluyorum doya doya... Sanırım bu koku başımı döndürdü nicedir unutmuşum kalemle olan sırdaşlığımızı...

sarp kaya dedi ki...

yafu hep sev sevmekten asla vazgeçme... sevginin gücü koruyacaktır sizi...

KAFveNUN dedi ki...

Eyvallahhhh... Bu süratle dönen dünya beni fırlatamadıysa hala üzerinden halatlarım sevgidendir sevgiden...